Kolekcja współczesnej sztuki religijnej

Kolekcja Współczesnej Sztuki Religijnej w Muzeach Watykańskich ma swoje korzenie w konkretnej decyzji: odbudowie relacji między Kościołem a współczesną kulturą artystyczną. Muzea Watykańskie opisują Kolekcję Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej jako wyłaniającą się z Paweł VI’pragnienie przywrócenia tego dialogu, a jego publiczna inauguracja miała miejsce 23 czerwca 1973 roku.

Ta sama watykańska relacja wyjaśnia, że kolekcja została zbudowana dzięki darowiznom, obrazom, rzeźbom i grafikom, przez artystów, kolekcjonerów i instytucje, z wieloma kontaktami związanymi z przemówieniem Pawła VI do świata sztuki podczas spotkania w Watykanie. Kaplica Sykstyńska 7 maja 1964 roku. W przemówieniu tym papież podkreślił dystans, jaki powstał między Kościołem a sztuką współczesną i wyraził nadzieję na ich ponowne zbliżenie, czego rezultatem było utworzenie kolekcji skupionej na współczesnej sztuce religijnej.

W ciągu około dekady inicjatywa ta rozszerzyła mniejszy zalążek dziewiętnastowiecznych dzieł i rozrosła się do dużego zbioru współczesnych materiałów. Obecnie, jak podaje Watykan, kolekcja liczy około 8000 dzieł, a wybór prezentowany publicznie oferuje szeroki przegląd dwudziestowiecznej sztuki włoskiej i międzynarodowej, w tym najważniejszych postaci, takich jak Van Gogh, Bekon, Chagall, de Chirico, Fontana, Burri, oraz Matisse.

Ta historia wyjaśnia, dlaczego doświadczenie jest tak różne w Watykanie: nie jest to po prostu “nowoczesne skrzydło”, ale celowe oświadczenie o ciągłości - święte tematy mogą trwać nawet wtedy, gdy zmieniają się języki artystyczne. Jest to również powód, dla którego umiejscowienie kolekcji na trasie Watykanu ma znaczenie: staje się pomostem między tradycją renesansu a najbardziej kultowymi przestrzeniami Watykanu, oferując odwiedzającym pełniejszy, bardziej wielowarstwowy obraz tego, jak sztuka i wiara nadal przemawiają do siebie w czasie.